Marisargento

Gaur berriz ere itzartu naiz, ezin loak hartu. Nire buruak ez du ondo funtzionatzen ala? Txakurra alboan, lo sakonean. Zelako inbidia! Txakurra izan nahiko nuke … Lokartuta bazter guztietan, lurrean botata. Kaka egin eta beste batek jaso dezala. Jana eta beroa aseguraturik. Azterketa barik …    

Kaka putzaa!! Azterketa ahaztuta neukan. Nire subkontziente argiak esnatu nau. Bere ahots robotikoarekin, erreaktore nuklearra balitz bezala: “ PiPiPiPi. Alerta, alerta. Ikasi beharra dago. Ez dago denborarik.”  Hara! Nor agertzen den orain nire burmuinaren ezkerreko partetik, nire kontzientzia maitea. Beti hain lirain jantzita, perlak belarritako eta ezpainak gorri-gorri. “ Ez dagoela denborarik? Denbora izan zenuen ordenagailuan serie hori ikusteko. Denbora mutil horrekin hitzartzeko eta kafe bat hartzeko.”

Bla, bla, bla, bla … Beti berdin Marisargento. Duela urte batzuk horrela deitzea erabaki nuen, gomendioak eman beharrean agintzen dabilelako. “ Agintzen? Zure onerako da, neska! Ez ulertzea ere …” Ikusten duzuenez, bi ama dauzkat; biologikoa eta Marisargento. Zelako zorte nirea!

Ardiak zenbatzeko metodoarekin hasiko naiz. Bat, bi, hiru, beltza … Gauzak ez dira aldatzen egun batetik bestera, maiz agertu ohi da ardi beltza lokartu baino lehen. “ Nola ez da agertuko ba! Zu izango zara ardi beltza, azterketa gainditzen ez baduzu.” Joan zaitez pikutara, eta utzi nazazu lo egiten behingoz; mesedez, arren, otoi … sinonimoen zerrenda errepasatuz lokartu egiten naiz, Marisargento edo Robot Nuklearrak berriz esnatzen nauten arte.