Bero artifiziala

Sutondoaren sugarren beroa nahiko nuke, eta ez manta elektrikoak ematen duen bero artifiziala. Baina, horrekin konformatu beharko, ezta? Hotz kanpoan, hotz etxean. Bitartean, obario-mina jasan nahian ... Iraulkatzen ohe gainean, eta bonbardaketa sabelaldean. Bat. Bi. Hiru bolada. Erle ziztada txiki etengabeak, eta uteroaren pareten “odoljausia” nabariz.

Min hau programatuta dirudi, eta badago. Hilero. Aste baten inguruan “alerta” botoitxoa piztu egiten da. Mundu guztiak dakizkien sintomak hasten dira. Odoljarioa. Mina. Hormonen jaialdia. Nekea … Zenbat emakume egongo dira oraintxe bertan egoera berdinean? Milaka. Kottauak …

Emakume izatearen prezioa … ene … eta jasan beharrekoa gainera! Hori bai, saria bizia sortzea. Zelako gai sentikorrak. Noski! Ahaztuta neukan sentiberatasuna. Beste sintometako bat ...

Bero artifiziala burura heldu baino lehen, idazteari utzi beharko diot eta ohean beste ordu pare bat uzkurtu. Hurrengo min-bolada noiz etorriko! Gaur ordaintzea tokatzen baita. Eta ordainsaria noiz jasoko dudan galdezka. Oraintxe bertan, nire txakurraren pentsu-hezur batekin konformatuko nintzateke …