Bidean oinatzak uzten ditugu,

eta horiek dira pasaportean

zigilu bat bezala zanpatzen direnak;

leku bat, pertsona bat, esperientzia bat ...

Mostrando entradas con la etiqueta burua. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta burua. Mostrar todas las entradas

domingo, 3 de febrero de 2013

Bi ahotsak

Pentsamenduak isil eta jariakorrak. Sortu ginenetik ezkutuak, eta azaleratu nahi direnean hitzetan higatuak. Era nahasian landuak izaten dira, eta askotan bat-batekotasunez sortuak. Gu geu sortzaileak, gu geu haien ahotsa.

Bi ahots izaten ditugu, barneko eta kanpokoa. Pentsamenduak dira lehenengokoa, eta horiek izaten dira denbora osoan buruan darabiltenak. Kanpokoak, ordea, aireratzen dira. Forma hartzen dute, ordenatu eta konpartitzen dira.

Buruak aktiboki jarduten du, pentsamenduak eta hitzak uztartuz. Burutapenek normalean pisinera salto egiten dute. Hitzek ur hotzaren beldur, ertzean geratzen dira. Pauso bat atzerago, guztizko dantza egin gabe. Baina, egia da gu garela hitz izatera heltzeko tresna. Giltza. Osatu egiten ditugu, eraikitzen ditugu, elkar banatzen ditugu … nahi izanez gero, hori bai!

Albokoek haien berri izaten dute. Batzuetan,  inoiz edo behin … Bestetan gorde izaten ditugu, kutxatxo zaharrean. Bihotzean. Edo buruan bueltako dabiltza, gau eta egun. Hitz bihurtzeko amorerik eman gabe  Aireratzeko nahian. 

viernes, 18 de enero de 2013

Marisargento

Gaur berriz ere itzartu naiz, ezin loak hartu. Nire buruak ez du ondo funtzionatzen ala? Txakurra alboan, lo sakonean. Zelako inbidia! Txakurra izan nahiko nuke … Lokartuta bazter guztietan, lurrean botata. Kaka egin eta beste batek jaso dezala. Jana eta beroa aseguraturik. Azterketa barik …    

Kaka putzaa!! Azterketa ahaztuta neukan. Nire subkontziente argiak esnatu nau. Bere ahots robotikoarekin, erreaktore nuklearra balitz bezala: “ PiPiPiPi. Alerta, alerta. Ikasi beharra dago. Ez dago denborarik.”  Hara! Nor agertzen den orain nire burmuinaren ezkerreko partetik, nire kontzientzia maitea. Beti hain lirain jantzita, perlak belarritako eta ezpainak gorri-gorri. “ Ez dagoela denborarik? Denbora izan zenuen ordenagailuan serie hori ikusteko. Denbora mutil horrekin hitzartzeko eta kafe bat hartzeko.”

Bla, bla, bla, bla … Beti berdin Marisargento. Duela urte batzuk horrela deitzea erabaki nuen, gomendioak eman beharrean agintzen dabilelako. “ Agintzen? Zure onerako da, neska! Ez ulertzea ere …” Ikusten duzuenez, bi ama dauzkat; biologikoa eta Marisargento. Zelako zorte nirea!

Ardiak zenbatzeko metodoarekin hasiko naiz. Bat, bi, hiru, beltza … Gauzak ez dira aldatzen egun batetik bestera, maiz agertu ohi da ardi beltza lokartu baino lehen. “ Nola ez da agertuko ba! Zu izango zara ardi beltza, azterketa gainditzen ez baduzu.” Joan zaitez pikutara, eta utzi nazazu lo egiten behingoz; mesedez, arren, otoi … sinonimoen zerrenda errepasatuz lokartu egiten naiz, Marisargento edo Robot Nuklearrak berriz esnatzen nauten arte.