Hitzen dantzaldia

Konstantzia. Hitz erreza baina, papera ukitu bezain laster airatzen dena. Ilusioz ireki nuen bidaia-liburua. Jaiotzaren hasiera euforikoa izan zuenak, denbora pasa ahala astean pare bat sarrera onartzen zituen.  Momentu horretan egunean egun idatziko nuenaren hitza konstantzia hitzarekin bat egin zuen zeruan. Denbora izan dute hegaka darabilten hitz horiek,  koreografia eta guzti asmatzeko. Urtarriletik ez, hasierako oparotasunak hilabete batzuk iraun zuelako, baina maiatzean azterketek beheraldia ekarri zuten.

Beti pentsatu izan dut zorua jotzen duenak ez duela beste aukerarik jaikitzea baino. Lurrera jausten den arkatzak, lurra baino beherago jausi ezinik, aukera bakarra gora egitea duelako...

Idazteko gune honek hitzak irentsi baino hutsuneak irentsi zituen unea amaituko delakoan nago. Gutxika hutsuneak hitzez beteko dira berriz. Hegaka izan diren horiek ekitaldia amaituko dutelako noizbait. Egun horretan teatroaren luxuzko salak utzi eta zuek irakurtzen ari zareten orri berean dantzatuko dute.

Bi ahotsak

Pentsamenduak isil eta jariakorrak. Sortu ginenetik ezkutuak, eta azaleratu nahi direnean hitzetan higatuak. Era nahasian landuak izaten dira, eta askotan bat-batekotasunez sortuak. Gu geu sortzaileak, gu geu haien ahotsa.

Bi ahots izaten ditugu, barneko eta kanpokoa. Pentsamenduak dira lehenengokoa, eta horiek izaten dira denbora osoan buruan darabiltenak. Kanpokoak, ordea, aireratzen dira. Forma hartzen dute, ordenatu eta konpartitzen dira.

Buruak aktiboki jarduten du, pentsamenduak eta hitzak uztartuz. Burutapenek normalean pisinera salto egiten dute. Hitzek ur hotzaren beldur, ertzean geratzen dira. Pauso bat atzerago, guztizko dantza egin gabe. Baina, egia da gu garela hitz izatera heltzeko tresna. Giltza. Osatu egiten ditugu, eraikitzen ditugu, elkar banatzen ditugu … nahi izanez gero, hori bai!

Albokoek haien berri izaten dute. Batzuetan,  inoiz edo behin … Bestetan gorde izaten ditugu, kutxatxo zaharrean. Bihotzean. Edo buruan bueltako dabiltza, gau eta egun. Hitz bihurtzeko amorerik eman gabe  Aireratzeko nahian. 

Emozioak dantzaka

Asteburuaz hausnartu, eta burura askatasun hitza datorkit. Beste hitz askoren artean gordeta, hori bai! Emozio eta sentsazio asko ibiltzen baitira dantzaka egunero. Baina gaurkoan, askatasuna azaleratu da.

Hitz goxoa. Denon izanean dirauena. Aske sentitu eta bizi nahia handia izaten delako. Esan, eta birikak airez betetzen dira. Unibertsitateko ikasleok denbora nahikotxoan izan ditugu azterketak buruan. Askatasunaren mugarri izan direnak. Izatez libre, baina “egunero” ikasi beharrean. Hauek amaitzean askatasunari kateaturik beste emozio asko aireratu dira. Poza, lasaitasuna,  nagitasuna … Sentsazio ezin hobea. Ahal dugunean disfrutatu beharrekoa. Zoritxarrez mugarri bat askatu, eta gutxira beste bi jaiotzen dira ...