Mojitoak salgai

Egurrezko barra luzean sakabanatutako izotz urtuaren putzuak, azukre beltzaren apurrak, mendafin hosto berdeak … Euriarekin barraskiloak bistaratzen diren bezala eguzki izpiek mojitoak azalarazi dituzte .

  

Mmmh zapore freskoa … izotza dastatzean erre egiten duenekoa. Amaitzerakoan oraindik ere gustuaz gozatzen jarraitzearen nahia. Mingaina ezpainetatik irristatzen utziz, hurrengo baten eske ari zareneko sentsazioa. Hezea … haragitsua … mamitsua … Aizu!

Oporretan nire irudikapenak askapenarekin dantzatuz mojito batetik muxu baterainoko saltoa egin du. Libre albedrío dena delakoari eutsi, eta ordezkatu ditu.

Begiak itxirik edalontzitik behera zihoazen mojito-tantak ezpainetan beherako lerde-jarioa bihurtu dira. Izotzaren gogortasuna eta ertz zorrotzak leuntzen joan dira, mingainaren txoko borobiltsuen bila. Mendafinaren usaina, bion arnasa. Denak forma hartzen zuen buruko zinema aretoan.

Mojitoak, leunak izan daitezkeelako. Freskoak. Naturaltasunaz jasotakoak edo emanikoak. Intentsuak, arriskutsuak edo babesgarriak. Tristura alkoholaren babespenean mojito batean gordetzen den bezalaxe, babestu ahal zarelako muxu batean.  

Sentsazioa gorputzean, begiak irekirik horren nahian eguneko nobedadearen bila joan naiz. Mojitoak salgai zioen kartelaren azpian kokatu, eta eskua luzaturik “Barkatu, mojito bat jarriko?” oihukatu bezain laster ezezkoa jaso dut: “Amaitu dira gazte!”.

Orduan irudikapeneko munduari kasu egin beharko diodala ondorioztatu, eta mojito ezean muxuaren bila abiatu naiz. Muxua aseguratua egongo delakoan ...

Gora informazio askea!

Gizarte eta Komunikazio fakultateko ikasle eta irakasleek informatzeko eskubidea praktikara eramateko aldarrikapena egingo dugu, bihar Mikel Laboa plazan (Leioako Campusa).

Aurreko asteartean, apirilak 16, Donostiako 8 gaztek izateagatik agindua jaso zuten. Honen aurrean, Euskal Herri osoko gazteek Donostiako Boulevarra okupatu zuten, Askegunea izeneko ekimenari hasiera emanez. Horren berri emateko hainbat komunikatzaile sortutako harresira hurbildu ziren. Ostiralean, Ertzaintzak ekimenari amaiera emateko metodo bortitzak erabili zituen bertan zeuden guztien kontra. Honela, informatzeko eskubidea urratuz. Informatzaileen kasuan, Lander Arbelaitz Argiako kazetariarena dugu oihartzun gehien izan duen adibidea, beste zenbaiten artean.

Teorian hain polito geratzen diren oinarrizko eskubideak praktikara eramaten ez direlako, komunikatzaileen ahotsak oihartzuna izan dezan honakoa aldarrikatzen dugu:

1.  Benetan ditugun askatasunen artean informazio eskubidea eramatea.

2. Informazioa ema eta jasotzeko jarduna errespetatua izatea baita iritzi aske eta anitza eraikitzeko    sostengua.

3. Albisteak kritikoki lantzeko askatasuna izatea. Hori, hezkuntza garrantzitsua denez, unibertsitateak kritikoaren aldeko apustua egitea

GORA INFORMAZIO ASKEA!

Zein polita teoria, zenbat traba praktikan

Aniztasunaren partaide gara. Pluraltasunaren maitaleak. Ongi ikasia dugu esaera-zaharra, zenbat buru hainbat aburu. “Demokraziaren” babesean diogu denon iritziak eta baloreak askeak direla. Aske garela pentsatzen, maitatzen eta amesten duguna lau haizeetara zabaltzeko. Mugak gaindituz, noizbait gaindituak izan badira, bazirudien informazio anitza jaso eta emateko aukera genuela.

Zein polita teoria, zenbat traba praktikan.

Ideien jario amaigabearen tresna daukagun adierazpen askatasuna oinarrizko eskubidetzat jasoa dago. Baina, azken egunetan indartu den irudia dugu egia. Agi denez informazioaren zingiran mugitze uzten digute, baina kostata gabiltza lokatzaz beteta dagoen horretan. Zingira baino, harea mugikorretan gabiltzala dirudi. 

Informazioa emateko lanean jarduten dutenak, eta bide berean jardun nahi dugunok, oztopoak baino ez ditugu aurkitzen. Informatzeko eskubideari hegoak moztu zitzaizkion duela asko. Hegoak izan beharko zituztenak horien bila dabiltza ... Denbora galduz. Pauso astunen ondoren, balentriaz zer edo zertara helduz. 

Baina, erne ibili. Bidea hasita dago, askatasunari besarkatuz zuen zingirako lokatza zementu bihurtuko dugu. Pausu tinkoak emanez, errealitatera hurreratuz. Ikusitakoa ahalik hoberen islatzeko.  

Emozioak dantzaka

Asteburuaz hausnartu, eta burura askatasun hitza datorkit. Beste hitz askoren artean gordeta, hori bai! Emozio eta sentsazio asko ibiltzen baitira dantzaka egunero. Baina gaurkoan, askatasuna azaleratu da.

Hitz goxoa. Denon izanean dirauena. Aske sentitu eta bizi nahia handia izaten delako. Esan, eta birikak airez betetzen dira. Unibertsitateko ikasleok denbora nahikotxoan izan ditugu azterketak buruan. Askatasunaren mugarri izan direnak. Izatez libre, baina “egunero” ikasi beharrean. Hauek amaitzean askatasunari kateaturik beste emozio asko aireratu dira. Poza, lasaitasuna,  nagitasuna … Sentsazio ezin hobea. Ahal dugunean disfrutatu beharrekoa. Zoritxarrez mugarri bat askatu, eta gutxira beste bi jaiotzen dira ...