Kontainerra betez

Azken asteetan abandonaturik zaituztet. Abandonaturik baititut sormenezko eta askatasuna ematen dizkidaten gauzak ere. Azterketen usain garratza logelan sartu zenitik, ikasteko abagunea soilik utzi duelako. Usain horrek aldendu nau hemen idaztetik edota egun eguzkitsu (udaberri honetan noizbait existitu izan bada) batean taberna bateko terrazan zer edo zer hartzetik.

Idazten, idazten nabil ... Ikasteko niri metodoak eskatzen duelako. Baina gogo barik, modu mekanikoan. Helburu bakar batekin; jo ta fuego nabil bigarren lauhilekoa salbatzeko esperantzarekin. Hilabeteetan nagitasuna gailendu den aztarna borratu nahian. Buruan dudan lekua moldatzen … tetrisean jolasten.

Hasia naiz, beraz, buruko-etxea altzariz hornitzen. Lauhilekoan eskainitako informazioa antolatzen, kokatzen. Altzari berri hauek nire buruko etxean lekua izateko estrategia deszifratu nahian. Momentuz lekua badago, soberan! Baina, hori bai azterketekin hasi eta laster modu eraginkorrean kolokatu dituzun altzariak ez diete lekurik utziko berriei. Eta erreformatzeko denborarik gabe, altzariak kontainerrera joango dira. Aurreko urtekoekin batera …

Bata bestearen atzetik. Inertzia hartuta azken azterketako informazioak lekua badu ere,  sartu zen bezala irtengo da. Orduan, buruko-etxetxoa berriz ere hustuz. Funtsezko duzun ohe ziztrinak eta mahaitxo aspergarriak iraungo dute, bai! Baina, argi izan horren beharrik ez izanik besteen bidea hartuko luketela. Kontainerra apurka-apurka betez.

Borobila

Egun BO-RO-BI-LA. Ufa kostatu zaio hitz magiko horri burua berriz lurretik ateratzea. Eguna korriketan hasi bada ere, gutxika unibertsoak egitekoak jarraian eta denbora galdu gabe antolatu dizkit. Horrela minutu bakoitzak eraginkortasun kutsua izateko. Eskertzekoa eta guztiz beharrezkoa. Aste hauetako leloa azken txanpa izanik, 48 orduko egunak behar baitira. Gaurkoak behintzat estresa leuntzea eta gogoak areagotzea lortu du.

Baina, dena ez da arrosa kolorekoa. Estresa arintzeak bere prezioa baitu. Zer uste zenuten ba krisi garaian bizitzak doaneko mesedeak egiten dituela? Ez horixe, nekea izan da oraingoan ordaina. Hala ere, egitekoen zerrenda murriztea eta gau parte honetarako begiak ireki ezinik egotearen eskaintzari baiezkoa eman, eta hemen nago zuei idazten. Zeregin gutxiagoekin eta begiak erdi itxita... Biharko egunak zer eskainiko didanaren zain. Oparia edo gaitza izango den jakin nahiez.

Hori ezean, buruari engainatu beharko diot esanez: Ahal dela, ahalko dugula! Ezina ekinez egina esaerari eutsi beharko diogula udako ate pisutsuak biratzeko.  

Zaindaria kaleetan

Hotzak Arabako Lurralde Historikoaren zaindaria erakarri du. San Prudentzio, gurean ikusiko dugu egun hauetan. Beren ohorezko jaiak gaur, egunaren bezperan direlako. Gasteizko Probintzia plazan egingo den danborradak hasiera emango die jaiei. Gasteizen egunik handienetarikoa den honetan, perretxikoek eta barraskiloek hotza sentitu ezean lapikoaren berotasunaz gozatuko dute.  

Gaua Joselu Anaiek alaituko dute, alde zaharreko kaleak betetzen diren bitartean. Kalejirek ere parte hartuko dute gau honetan. Ohituraz farra ostean, Armentiara abiatzen gara. Zelaietan zehar jarritako postutxoek osatzen duten bidearen ibiltari bilakatuz. Bertan erromeria herrikoa izaten da; eta txoripanak edo taloak nagusi badira ere, lehiaketa gastronomikoak, herri kirolak eta dantzaldiak egiten dira zelaietan.

Hau guztia buruan izanda goza dezagun San Prudentzio egunaz!

Gora informazio askea!

Gizarte eta Komunikazio fakultateko ikasle eta irakasleek informatzeko eskubidea praktikara eramateko aldarrikapena egingo dugu, bihar Mikel Laboa plazan (Leioako Campusa).

Aurreko asteartean, apirilak 16, Donostiako 8 gaztek izateagatik agindua jaso zuten. Honen aurrean, Euskal Herri osoko gazteek Donostiako Boulevarra okupatu zuten, Askegunea izeneko ekimenari hasiera emanez. Horren berri emateko hainbat komunikatzaile sortutako harresira hurbildu ziren. Ostiralean, Ertzaintzak ekimenari amaiera emateko metodo bortitzak erabili zituen bertan zeuden guztien kontra. Honela, informatzeko eskubidea urratuz. Informatzaileen kasuan, Lander Arbelaitz Argiako kazetariarena dugu oihartzun gehien izan duen adibidea, beste zenbaiten artean.

Teorian hain polito geratzen diren oinarrizko eskubideak praktikara eramaten ez direlako, komunikatzaileen ahotsak oihartzuna izan dezan honakoa aldarrikatzen dugu:

1.  Benetan ditugun askatasunen artean informazio eskubidea eramatea.

2. Informazioa ema eta jasotzeko jarduna errespetatua izatea baita iritzi aske eta anitza eraikitzeko    sostengua.

3. Albisteak kritikoki lantzeko askatasuna izatea. Hori, hezkuntza garrantzitsua denez, unibertsitateak kritikoaren aldeko apustua egitea

GORA INFORMAZIO ASKEA!

Zein polita teoria, zenbat traba praktikan

Aniztasunaren partaide gara. Pluraltasunaren maitaleak. Ongi ikasia dugu esaera-zaharra, zenbat buru hainbat aburu. “Demokraziaren” babesean diogu denon iritziak eta baloreak askeak direla. Aske garela pentsatzen, maitatzen eta amesten duguna lau haizeetara zabaltzeko. Mugak gaindituz, noizbait gaindituak izan badira, bazirudien informazio anitza jaso eta emateko aukera genuela.

Zein polita teoria, zenbat traba praktikan.

Ideien jario amaigabearen tresna daukagun adierazpen askatasuna oinarrizko eskubidetzat jasoa dago. Baina, azken egunetan indartu den irudia dugu egia. Agi denez informazioaren zingiran mugitze uzten digute, baina kostata gabiltza lokatzaz beteta dagoen horretan. Zingira baino, harea mugikorretan gabiltzala dirudi. 

Informazioa emateko lanean jarduten dutenak, eta bide berean jardun nahi dugunok, oztopoak baino ez ditugu aurkitzen. Informatzeko eskubideari hegoak moztu zitzaizkion duela asko. Hegoak izan beharko zituztenak horien bila dabiltza ... Denbora galduz. Pauso astunen ondoren, balentriaz zer edo zertara helduz. 

Baina, erne ibili. Bidea hasita dago, askatasunari besarkatuz zuen zingirako lokatza zementu bihurtuko dugu. Pausu tinkoak emanez, errealitatera hurreratuz. Ikusitakoa ahalik hoberen islatzeko.  

Konposta

Birziklapenaren funtsa beste funtzio berbera edo berria izango duen produktua sortzea da. Hori aintzat harturik, birziklatu behar nuen duela pare bat urte idatzitako ipuin txikia. Baina, aldaketak egiten hasi eta konturatu naiz pentsatzen nuena baino zahartuagoa zegoela. Ez zela, nire buruak bikaintzat zuen ipuin berdina. Jada muinak ez baitu nire bizitzan garai horretan zuen garrantzi berbera.

Ipuina, ipuina izaten jarraituko zuen. Funtzio berbera izango zuen beraz, kontatzea. Izan ere, nire ipuina birziklatze-espirituaz busti eta eskegitzea nuen xede. Baina, zertzelada gutxi batzuk marraztu ostean ipuinak zuen muina guztiz alderantzikatu dut. Galdurik ibili naiz zer esan nahi nuen aurkitu ezinean. Xarma dena haustu dut denbora gutxian.

Bakardadearen gatibutasuna zen ipuinaren ardatza. Bakartasunaren beldur izan bainaiz, urte askotan. Esan beharra daukat, gaur, lehen ez bezala bakartasun hitzak ez duela lehen zuen eragin iguala. Azken urteetan beren kutsu positiboa xurgatzen hasia naizelako.

Nolatan birziklatuko dut, jada nire ez den kontaketa? Momentu bateko gauza izan zena berrargitaratu behar da? Funtzionaltasunez sortua izan zen ipuinak, funtzio berria izan dezake? Izan dezake, baina, bere jaiotza izan zuen eta bizirik dirau, hala ere, badirudi aldatzeko gogorik ez duela. Esentzia aldatu beharko nioke eta ez dago prest.

Garaiak aldatu egiten dira, pertsonak aldatzen diren moduan. Baina, aldatzeak esfortzu bikoitza eskatzen dizunean, badirudi aldatzeko gogoa ez dagoela azalean. Nik uste dut, gaur ipuinak ez aldatzea horren oihua transmititu didala. Egun horretako mezua helarazteko sortu izan zela aitzaki. Birziklatzeko gogoak izanda hobe konposta egitera joatea!

Txoritxoa

Gaur nire mundu birtuala hedatu egin da. Oso erabilia eta nire partetik kritikatua izan den tresna erreminta-gerrikoan txertatu dut. Aldakatik behera irristatzen diren beste lanabesen lagun egiten ari da gutxika-gutxika. Ez baita erreza egun batetik bestera denekin moldatzea. Baina, hor dabil bere sekretuak azaleratzen. Bere gune ezkutuak erakusten, gero eta maitatuagoa izateko.

Erremintekin batera eskegi dut, sare sozial nahiko ditudalako jada poltsikoan. Gizarte-saretzat dute askok, Twitterra. Microblogging hitza ere entzuten da. Mezuak bidaltzean datza. Txioak. Hor dabiltza, 140 karakterreko mezuetan esan nahi dena konprimitzen. Geroz eta erraztasun gehiagorekin hori bai!

Tresnaren erabilgarritasunaz hilabete bat barru hitz egingo dizuet. Gaur kostata baina, hainbat txio bidali eta nire idatzitako pare bat gauza soilik ikusi ahal izan ditudalako. Leiho-ertzera heldu den txoritxo urdinari, beraz, gaur leihoa ireki eta kaiola eraiki diot. Ea azkenean hainbeste kritika jaso dituen hegazti ñimiñoa maitatzen dudan edo leihotik hegaka doan behin betirako.