Bidean oinatzak uzten ditugu,

eta horiek dira pasaportean

zigilu bat bezala zanpatzen direnak;

leku bat, pertsona bat, esperientzia bat ...

Mostrando entradas con la etiqueta eguna. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta eguna. Mostrar todas las entradas

miércoles, 18 de septiembre de 2013

Bat, bi, hiru ...

Autobuserako bidean ilean nahasturiko zirimiria Campuserainoko kaminoan lagun izan dut. Euriak ekarritako hezetasun hotzak ohearen goxotasuna klaska batean ufatu du. Bitartean kristalaren baporetik beste aldera doazen arbolak ikusi ditut. Bat, bi, hiru … Abiadurak distortsionatzen dituen  arbolak. Bat, bi, hiru … Atzean geratzen diren egunak bezalakoxeak.

Bat-batean udako lehen egunetan hasitako lasterketaren helmuga bistaratu dut. “ERRUTINA” larriz idatzita duen kartela zeharkatzen imajinatu dut neure burua. Oporrak amaitu direla gogoratzean, Inspirazioaz oroitu naiz. Egunak pasa dira honek bisita egin ez didanetik.

Hasieran zekarren haize freskoa gastatzen ari zaiola iruditu zitzaidanean oporretara joateko aholkatu nion. Azken boladan ez zebilelako hasieran bezain fin. Atea eztiki jotzen zuen, ez zetorren gogotsu. Kontaktatuan jartzen saiatu naizen arren, badirudi kanpoan jarraitzen duela. Horrela den bitartean beste batzuk izango ditut ate joka, Logura eta Nagitasuna ez baitira hain errez nekatzen; egunero kristonako kolpeekin datoz. Bat, bi, hiru … 

jueves, 29 de agosto de 2013

Noiz grisa kolore?

Iratzargailuak esnatu nau, nagitasuna lo dagoen bitartean eskuineko oinarekin lurra zapaltzearen tradizioa jarraiki altxatu eta irratia piztu dut. Bat batean egun hauetan hain maiz entzuten ari diren hitzek josi naute: eraso kimikoak, erabakiak, berehalako erasoaldiak, “argi berdea”...

Irratiko ahots ezagunari erreparatu bezain laster, jakin izan dut gaurko eguna ere gris kolorekoa izango zela. Grisa zeruan, grisa irratian, grisa egunkariko orrietan … Obamak Siriaren aurkako erasorik “oraindik” ez dagoela esan berri du, NBEk bide diplomatikoak armak baino eraginkorragoa direla gaineratu …

Gaur hitza eman, bihar haizeak eraman. Ikusiko da. Bitartean sufrimendua pairatzen eta etorkizun ezjakinean bizi den Herri siriarrak eguneroko bizimoduarekin hala nola jarraituko du. 

Irratiaren beste aldean, galdetzen diot neure buruari: Noiz agertuko ote da Lorenzo jauna grisa oihu batez izutzeko? Noiz bizia nahiei nagusituko zaien eguna? Noiz altxatu eta berri onak ailegatuko diren eguna? Noiz grisa kolore? 

martes, 7 de mayo de 2013

Borobila

Egun BO-RO-BI-LA. Ufa kostatu zaio hitz magiko horri burua berriz lurretik ateratzea. Eguna korriketan hasi bada ere, gutxika unibertsoak egitekoak jarraian eta denbora galdu gabe antolatu dizkit. Horrela minutu bakoitzak eraginkortasun kutsua izateko. Eskertzekoa eta guztiz beharrezkoa. Aste hauetako leloa azken txanpa izanik, 48 orduko egunak behar baitira. Gaurkoak behintzat estresa leuntzea eta gogoak areagotzea lortu du.

Baina, dena ez da arrosa kolorekoa. Estresa arintzeak bere prezioa baitu. Zer uste zenuten ba krisi garaian bizitzak doaneko mesedeak egiten dituela? Ez horixe, nekea izan da oraingoan ordaina. Hala ere, egitekoen zerrenda murriztea eta gau parte honetarako begiak ireki ezinik egotearen eskaintzari baiezkoa eman, eta hemen nago zuei idazten. Zeregin gutxiagoekin eta begiak erdi itxita... Biharko egunak zer eskainiko didanaren zain. Oparia edo gaitza izango den jakin nahiez.

Hori ezean, buruari engainatu beharko diot esanez: Ahal dela, ahalko dugula! Ezina ekinez egina esaerari eutsi beharko diogula udako ate pisutsuak biratzeko.