Ostikoa

Egia da astelehenetan ezer gutxi egiten dudala. Asteartea biolin klaseak desberdintzen du, derrigor joan beharraren abantaila izango da! Asteazken eta ostiraletan zertxobait lanpetuago nabil, eta ostegunetan irratia lehen eta pintxo potea bigarren geltoki duen trena hartzen dut. Asteburuak, ordea, lagunak – gaupasa - lagunak segidapean pasa ohi ditut. Kontatzen dizuedan bezalaxe dira nire asteak. Aste bat, bi, hiru …  Noizbehinka, aldaketa txikiren bat kenduta noski!

Errepikatzen ditugun akzioek itotzen gaituzten egunerokoan, berdin du hemen edo han egoteak. Berdin berdin nazkatuko gara, hasieran gogoz hasitako gauzekin. Gogoa leuntzen joango baita, ilusioa galtzen … Egun batean hainbesteko desioz oratutako egunak oso urrun geratuko baitira. Orain daukaguna gutxi irudituko zaigu, eta gauza berri bat hasteko desioan egongo gara. Ezinbestean errutinaren morroi bihurtuko gara, eta konturatu gabe gauza txiki horiek ere gure alboan kateatuta geratuko dira.

Baina, esan beharra dut, askotan ahaztu egiten zaidala astelehenean jandako bigarren mandarina lehenengoa baino hobeagoa izan zela; edota bizikleta lotu gabe utzi, eta kaletik zebilen pertsona baten fede ona azalean bizi nuela. Astearteko euri zaparradaren ostean etxetik irten eta baldosa bat zapalduta praka dena bustitzea, asteazken eta ostiralean euskararekin jolasean gustura dantzatzen dudala; edo ostegunetan, pote bat bestearen atzetik edateak dakarzkidan muxu-gorritasunak. Eta nola ez ba, egunero bere irribarrea ikustea!

Gauza potoloek aspertu egiten duten bezala, txikiek barru barrua irabiatzen dute. Onera edo txarrera, errutinari aurre egiteko balio dute. Beraz, ohikotasuna baztertu eta txikitasuna nagusi den egunerokoa bizi behar dugu. Astean zehar errepikatzen diren gauzen inportantzia gutxituz, eta detaile ñimiñoei helduz. Bizitzaren opari txikiek, errutinari ostikoak emateko indarra ematen digutelako. 

Bat, bi, hiru ...

Autobuserako bidean ilean nahasturiko zirimiria Campuserainoko kaminoan lagun izan dut. Euriak ekarritako hezetasun hotzak ohearen goxotasuna klaska batean ufatu du. Bitartean kristalaren baporetik beste aldera doazen arbolak ikusi ditut. Bat, bi, hiru … Abiadurak distortsionatzen dituen  arbolak. Bat, bi, hiru … Atzean geratzen diren egunak bezalakoxeak.

Bat-batean udako lehen egunetan hasitako lasterketaren helmuga bistaratu dut. “ERRUTINA” larriz idatzita duen kartela zeharkatzen imajinatu dut neure burua. Oporrak amaitu direla gogoratzean, Inspirazioaz oroitu naiz. Egunak pasa dira honek bisita egin ez didanetik.

Hasieran zekarren haize freskoa gastatzen ari zaiola iruditu zitzaidanean oporretara joateko aholkatu nion. Azken boladan ez zebilelako hasieran bezain fin. Atea eztiki jotzen zuen, ez zetorren gogotsu. Kontaktatuan jartzen saiatu naizen arren, badirudi kanpoan jarraitzen duela. Horrela den bitartean beste batzuk izango ditut ate joka, Logura eta Nagitasuna ez baitira hain errez nekatzen; egunero kristonako kolpeekin datoz. Bat, bi, hiru … 

Xakea eta limoia

Asteak. Ia hilabete bat idatzi gabe. Badirudi inspirazioak bere Aste Santuko oporrak pare bat aste aurretik hasi zituela. ... Normalean irudi batek, gertakizun batek edo sentsazio batek sakatzen du idazteko ON botoia. Parkean, bidaiatzen edo etxeko sofan nagoela. Gaurkoan ere horrela izan da. Serie batek erakarri du inspirazioa. Nik gaur errutinara bueltatzeko deia jaso dudan bezala, inspirazioa ere agertu da gaur lanerako bulego nomadan.

Atea jo du, Polseres Vermelles seria ikusten nuen bitartean. Malkoak irristatu zaizkidan momentuan. Pertsonaiaren hausnarketa nire egin nahi izan dudanean. Esaten zituen hitzei baiezkoa ematen nienean. Irribarrea piztu zaidanean.

Inspirazioak bere mahai gaineko hautsa kendu ostean, idazteko makina ez hain zaharrean idazten hasi da. Burua hasiera batean lokartuta izan duen arren, behatzak gero eta azkarrago doazkio. Hitz bat, esaldi bat, paragrafo bat. Behatzak dantzaka, teklaz-teklako melodia monotonoaren azpian. Tikitikitikitikitiki.

Hausnarketa bat. Gogoeta bat. Antzeman du erabakia edozein delarik, pauso guzti horiek eraikitzen dutela gure bizitza. Zeina familiez eta lagunez osatuta dagoen. Bidean aurkitu dituzunak eta aurkitzear daudenak. Xakean egiten diren mugimenduek partidan eragiten duten bezalaxe, eragiten dute gure erabaki eta jazoerek. Horregatik, atzera begiratu ezean aurrera begiratzea da hoberena. Etorkizunari so, pauso finkoak emanez. Bizitza limoia bailitzan, zukua ateraz azken tantaraino.