Atea
jo du, Polseres Vermelles seria ikusten nuen bitartean. Malkoak irristatu
zaizkidan momentuan. Pertsonaiaren hausnarketa nire egin nahi izan dudanean.
Esaten zituen hitzei baiezkoa ematen nienean. Irribarrea piztu zaidanean.
Inspirazioak
bere mahai gaineko hautsa kendu ostean, idazteko makina ez hain zaharrean
idazten hasi da. Burua hasiera batean lokartuta izan duen arren, behatzak gero
eta azkarrago doazkio. Hitz bat, esaldi bat, paragrafo bat. Behatzak dantzaka,
teklaz-teklako melodia monotonoaren azpian. Tikitikitikitikitiki.
Hausnarketa
bat. Gogoeta bat. Antzeman du erabakia edozein delarik, pauso guzti horiek
eraikitzen dutela gure bizitza. Zeina familiez eta lagunez osatuta dagoen.
Bidean aurkitu dituzunak eta aurkitzear daudenak. Xakean egiten diren
mugimenduek partidan eragiten duten bezalaxe, eragiten dute gure erabaki eta
jazoerek. Horregatik, atzera begiratu ezean aurrera begiratzea da hoberena.
Etorkizunari so, pauso finkoak emanez. Bizitza limoia bailitzan, zukua ateraz
azken tantaraino.
No hay comentarios:
Publicar un comentario