Hitzen dantzaldia

Konstantzia. Hitz erreza baina, papera ukitu bezain laster airatzen dena. Ilusioz ireki nuen bidaia-liburua. Jaiotzaren hasiera euforikoa izan zuenak, denbora pasa ahala astean pare bat sarrera onartzen zituen.  Momentu horretan egunean egun idatziko nuenaren hitza konstantzia hitzarekin bat egin zuen zeruan. Denbora izan dute hegaka darabilten hitz horiek,  koreografia eta guzti asmatzeko. Urtarriletik ez, hasierako oparotasunak hilabete batzuk iraun zuelako, baina maiatzean azterketek beheraldia ekarri zuten.

Beti pentsatu izan dut zorua jotzen duenak ez duela beste aukerarik jaikitzea baino. Lurrera jausten den arkatzak, lurra baino beherago jausi ezinik, aukera bakarra gora egitea duelako...

Idazteko gune honek hitzak irentsi baino hutsuneak irentsi zituen unea amaituko delakoan nago. Gutxika hutsuneak hitzez beteko dira berriz. Hegaka izan diren horiek ekitaldia amaituko dutelako noizbait. Egun horretan teatroaren luxuzko salak utzi eta zuek irakurtzen ari zareten orri berean dantzatuko dute.

Mojitoak salgai

Egurrezko barra luzean sakabanatutako izotz urtuaren putzuak, azukre beltzaren apurrak, mendafin hosto berdeak … Euriarekin barraskiloak bistaratzen diren bezala eguzki izpiek mojitoak azalarazi dituzte .

  

Mmmh zapore freskoa … izotza dastatzean erre egiten duenekoa. Amaitzerakoan oraindik ere gustuaz gozatzen jarraitzearen nahia. Mingaina ezpainetatik irristatzen utziz, hurrengo baten eske ari zareneko sentsazioa. Hezea … haragitsua … mamitsua … Aizu!

Oporretan nire irudikapenak askapenarekin dantzatuz mojito batetik muxu baterainoko saltoa egin du. Libre albedrío dena delakoari eutsi, eta ordezkatu ditu.

Begiak itxirik edalontzitik behera zihoazen mojito-tantak ezpainetan beherako lerde-jarioa bihurtu dira. Izotzaren gogortasuna eta ertz zorrotzak leuntzen joan dira, mingainaren txoko borobiltsuen bila. Mendafinaren usaina, bion arnasa. Denak forma hartzen zuen buruko zinema aretoan.

Mojitoak, leunak izan daitezkeelako. Freskoak. Naturaltasunaz jasotakoak edo emanikoak. Intentsuak, arriskutsuak edo babesgarriak. Tristura alkoholaren babespenean mojito batean gordetzen den bezalaxe, babestu ahal zarelako muxu batean.  

Sentsazioa gorputzean, begiak irekirik horren nahian eguneko nobedadearen bila joan naiz. Mojitoak salgai zioen kartelaren azpian kokatu, eta eskua luzaturik “Barkatu, mojito bat jarriko?” oihukatu bezain laster ezezkoa jaso dut: “Amaitu dira gazte!”.

Orduan irudikapeneko munduari kasu egin beharko diodala ondorioztatu, eta mojito ezean muxuaren bila abiatu naiz. Muxua aseguratua egongo delakoan ...

Kontainerra betez

Azken asteetan abandonaturik zaituztet. Abandonaturik baititut sormenezko eta askatasuna ematen dizkidaten gauzak ere. Azterketen usain garratza logelan sartu zenitik, ikasteko abagunea soilik utzi duelako. Usain horrek aldendu nau hemen idaztetik edota egun eguzkitsu (udaberri honetan noizbait existitu izan bada) batean taberna bateko terrazan zer edo zer hartzetik.

Idazten, idazten nabil ... Ikasteko niri metodoak eskatzen duelako. Baina gogo barik, modu mekanikoan. Helburu bakar batekin; jo ta fuego nabil bigarren lauhilekoa salbatzeko esperantzarekin. Hilabeteetan nagitasuna gailendu den aztarna borratu nahian. Buruan dudan lekua moldatzen … tetrisean jolasten.

Hasia naiz, beraz, buruko-etxea altzariz hornitzen. Lauhilekoan eskainitako informazioa antolatzen, kokatzen. Altzari berri hauek nire buruko etxean lekua izateko estrategia deszifratu nahian. Momentuz lekua badago, soberan! Baina, hori bai azterketekin hasi eta laster modu eraginkorrean kolokatu dituzun altzariak ez diete lekurik utziko berriei. Eta erreformatzeko denborarik gabe, altzariak kontainerrera joango dira. Aurreko urtekoekin batera …

Bata bestearen atzetik. Inertzia hartuta azken azterketako informazioak lekua badu ere,  sartu zen bezala irtengo da. Orduan, buruko-etxetxoa berriz ere hustuz. Funtsezko duzun ohe ziztrinak eta mahaitxo aspergarriak iraungo dute, bai! Baina, argi izan horren beharrik ez izanik besteen bidea hartuko luketela. Kontainerra apurka-apurka betez.

Borobila

Egun BO-RO-BI-LA. Ufa kostatu zaio hitz magiko horri burua berriz lurretik ateratzea. Eguna korriketan hasi bada ere, gutxika unibertsoak egitekoak jarraian eta denbora galdu gabe antolatu dizkit. Horrela minutu bakoitzak eraginkortasun kutsua izateko. Eskertzekoa eta guztiz beharrezkoa. Aste hauetako leloa azken txanpa izanik, 48 orduko egunak behar baitira. Gaurkoak behintzat estresa leuntzea eta gogoak areagotzea lortu du.

Baina, dena ez da arrosa kolorekoa. Estresa arintzeak bere prezioa baitu. Zer uste zenuten ba krisi garaian bizitzak doaneko mesedeak egiten dituela? Ez horixe, nekea izan da oraingoan ordaina. Hala ere, egitekoen zerrenda murriztea eta gau parte honetarako begiak ireki ezinik egotearen eskaintzari baiezkoa eman, eta hemen nago zuei idazten. Zeregin gutxiagoekin eta begiak erdi itxita... Biharko egunak zer eskainiko didanaren zain. Oparia edo gaitza izango den jakin nahiez.

Hori ezean, buruari engainatu beharko diot esanez: Ahal dela, ahalko dugula! Ezina ekinez egina esaerari eutsi beharko diogula udako ate pisutsuak biratzeko.  

Zaindaria kaleetan

Hotzak Arabako Lurralde Historikoaren zaindaria erakarri du. San Prudentzio, gurean ikusiko dugu egun hauetan. Beren ohorezko jaiak gaur, egunaren bezperan direlako. Gasteizko Probintzia plazan egingo den danborradak hasiera emango die jaiei. Gasteizen egunik handienetarikoa den honetan, perretxikoek eta barraskiloek hotza sentitu ezean lapikoaren berotasunaz gozatuko dute.  

Gaua Joselu Anaiek alaituko dute, alde zaharreko kaleak betetzen diren bitartean. Kalejirek ere parte hartuko dute gau honetan. Ohituraz farra ostean, Armentiara abiatzen gara. Zelaietan zehar jarritako postutxoek osatzen duten bidearen ibiltari bilakatuz. Bertan erromeria herrikoa izaten da; eta txoripanak edo taloak nagusi badira ere, lehiaketa gastronomikoak, herri kirolak eta dantzaldiak egiten dira zelaietan.

Hau guztia buruan izanda goza dezagun San Prudentzio egunaz!

Gora informazio askea!

Gizarte eta Komunikazio fakultateko ikasle eta irakasleek informatzeko eskubidea praktikara eramateko aldarrikapena egingo dugu, bihar Mikel Laboa plazan (Leioako Campusa).

Aurreko asteartean, apirilak 16, Donostiako 8 gaztek izateagatik agindua jaso zuten. Honen aurrean, Euskal Herri osoko gazteek Donostiako Boulevarra okupatu zuten, Askegunea izeneko ekimenari hasiera emanez. Horren berri emateko hainbat komunikatzaile sortutako harresira hurbildu ziren. Ostiralean, Ertzaintzak ekimenari amaiera emateko metodo bortitzak erabili zituen bertan zeuden guztien kontra. Honela, informatzeko eskubidea urratuz. Informatzaileen kasuan, Lander Arbelaitz Argiako kazetariarena dugu oihartzun gehien izan duen adibidea, beste zenbaiten artean.

Teorian hain polito geratzen diren oinarrizko eskubideak praktikara eramaten ez direlako, komunikatzaileen ahotsak oihartzuna izan dezan honakoa aldarrikatzen dugu:

1.  Benetan ditugun askatasunen artean informazio eskubidea eramatea.

2. Informazioa ema eta jasotzeko jarduna errespetatua izatea baita iritzi aske eta anitza eraikitzeko    sostengua.

3. Albisteak kritikoki lantzeko askatasuna izatea. Hori, hezkuntza garrantzitsua denez, unibertsitateak kritikoaren aldeko apustua egitea

GORA INFORMAZIO ASKEA!

Zein polita teoria, zenbat traba praktikan

Aniztasunaren partaide gara. Pluraltasunaren maitaleak. Ongi ikasia dugu esaera-zaharra, zenbat buru hainbat aburu. “Demokraziaren” babesean diogu denon iritziak eta baloreak askeak direla. Aske garela pentsatzen, maitatzen eta amesten duguna lau haizeetara zabaltzeko. Mugak gaindituz, noizbait gaindituak izan badira, bazirudien informazio anitza jaso eta emateko aukera genuela.

Zein polita teoria, zenbat traba praktikan.

Ideien jario amaigabearen tresna daukagun adierazpen askatasuna oinarrizko eskubidetzat jasoa dago. Baina, azken egunetan indartu den irudia dugu egia. Agi denez informazioaren zingiran mugitze uzten digute, baina kostata gabiltza lokatzaz beteta dagoen horretan. Zingira baino, harea mugikorretan gabiltzala dirudi. 

Informazioa emateko lanean jarduten dutenak, eta bide berean jardun nahi dugunok, oztopoak baino ez ditugu aurkitzen. Informatzeko eskubideari hegoak moztu zitzaizkion duela asko. Hegoak izan beharko zituztenak horien bila dabiltza ... Denbora galduz. Pauso astunen ondoren, balentriaz zer edo zertara helduz. 

Baina, erne ibili. Bidea hasita dago, askatasunari besarkatuz zuen zingirako lokatza zementu bihurtuko dugu. Pausu tinkoak emanez, errealitatera hurreratuz. Ikusitakoa ahalik hoberen islatzeko.