Aiiaiiaiiaiiaijiji entzun zen bat-batean antzokiko beste puntatik. Zer
nolako birikak, ene! Ezaguna egiten zitzaidan irrintzia zen hura. Lagun batekoa,
agian. Bilatzen hasi beharrean patxaran baten bila habiatzen naiz barrara. Jendez
gainezka egoten bada ere, gaur ez da egun horietakoa. Diru-zoroa atera, eta
edaten hasi baino lehenagoko erritua bakar bakarrik egiten dut. Galduta
bainago, berriz ere. Zer arraroa! Gora, behera, erdira, kolpea barrara eta barrura ... Pisu-kideak koadrilakoekin eta ni, erdi
bakarrik. Lagunen bat topatzeko gogo gabe. Alkoholak gutxika bururanzko
bidea irmo egiten du. Horren eragina zainetan nabaritzen dut. Dantzatu, dantzatu, dantzatu … oihukatzen duen bitartean.
Bilboko 7 kaleetatik poteoan ibili eta gero, beste kalejira bat. Beste farra bat. Nola ez ba amaieran, Kafe Antzokira. Gure bigarren bizitokia. Unibertsitatean
dagoen curriculumetik kanpoko osteguneroko aktibitate. Bertan jorratzen diren
gaiak: mutilak, alkohola, dantza eta bestelako tontakeriak izaten dira. Dantzatzeko
desirak olatu baten talka moduan gorputza astintzen zaituenean, gorputza
bakarrik doa. Ta zuretzat udarako gau
luzeak … Vendetta taldearen abestiaren soinuekin gutxika mugituz. Eta
gutxika-gutxika lotsa galduz ...
No hay comentarios:
Publicar un comentario