Dantza perfektua

Dantzan doaz nire oinak. Dantzan belaunetik beherako ispiluaren erreflexuan. Inoiz antzeman ez dudan dantza melodikoan. Eskaileretan beherako dantza jarraituan. Liluratuta geratu naiz. Aurrean neukana ahaztuta oinetan kontzentratuz. Pausu borobilduak, oinatzen nota leunak …

Biolin klaserako pentsatu behar nituen lau abestiak etorri zaizkit gogora. Momentuan egin beharrekoen zerrenda luzean grabatu dut egitekoa. Etxera heldu bezain pronto abestirik gogokoenen artean lau hautatu eta irakasleak zertarako behar zituen asmatu nahien ibili naiz. Aurreko asteetan eskatu zidana berriz ez errepikatzea desiratzen. Notaz nota abestiak ateratzeko denborarik ez daukadala eskusa, pazientzia gutxi daukadanaren arrazoia estaliz. Onartzen dut, partitura eman eta jotzen gozatzea nahiago dut. Bai. Nahiago abestia segidan disfrutatzea, notaz nota behin eta berriz erratu eta amaieran lau nota segidan jo ahal izateko frustrazioa baino.

Zer nahi dudan galdetzean ez dakidala erantzun badiot ere, badakit ez dudala abesti bakar bat ere atera nahi. Badakit momentu horretan bonoboa izan nahiko nukeela. Estresa, haserrearekin ez amodioarekin baretzeko. Sexua gerra aurrean aukeratu nahiko nuke. Gorputza dantzatuz plazer gorenera iristeko.

Oinak bakarrik doaz eskaileretan behera. Lehenengo melodia aukeratuta dut. Nire oinena. Soilik oinen dantza melodikoa. Soilik sexuak ematen didan dantza perfektua.

Leihoaz beste aldera

Sukaldeko mahaia mugitu dut leiho ertzera, ez feng shui-ak horrela iradoki didalako. Ez, leihotik beste alderako soinuez, pertsonez eta sentsazioaz marraztu nahi izan dudalako orri txuri hau. Sukaldearen xarma nahiko galdua berpiztearen ideiarekin.

Parkea dotore zutitzen da nire aurrean. "Hau nire da!”, entzun da ez oso urrunetik. Umea bizikleta txikiaren jabe dela adierazi nahi izan dio hau lortu nahien dabilen beste umeari. Aitona batek bankuan deskantsatzen du, inguruan dituen pertsonen babesa eta konpainiaren bila. Ez da lotsatzen. Hurbilekoei agurtzea izan da gaurko bere helburua. Ahate ausart batzuk putzuaren ertzera hurbiltzen dira, gosea kenduko dien ogi zatiren bat harrapatzeke. Bikote amoratu bat bide erdian musukatzen da, bakarrik egongo balira bezala. Parkea inguratzen dituzten etxeetako kuskuseroi zer esana amaten. Muxua amaigabea da. Gizon zahar batek panorama ikusita beste bidea hartzea erabaki du, antzinako bere maitasun oroimenak hautsiko direnaren beldur. Etzanda daude beste bi, pasatu berri den astebururen inguruan berriketan.

Muxua amaitu da. Albotik paseatzen pasatu diren bi umeei begira daude orain, irribarretsu. Etorkizunean pentsatu du mutilak, hezurretaraino maiteminduta dagoenaren seinale. Neskari begiratu dio, honek zer edo zer esatera behartuko balio moduan. Badoaz bizikletarekin intimitate bila. Badoaz ere gosez geratu diren ahateak, minutu pare bat barru berriz hurbilduko badira ere. Txakurrak ez dira agertu oraindik, zazpiak direlako agian. Goiz jabeen arratsaldea bitan banatzeko.

Kostatu zaio alde batetik bestera parkea zeharkatzea, nekatuta dirudi. Etxean duen giroa ahazteko aire freskoaz disfrutatzea hoberena zelakoan kalera irten da. Etxera berriz bueltatzean zer gertatuko den beldur. Dirua gastatzea hobby duten bi agertu dira izkina batetik, jiji jaja azken  “Mujer de hoy”  aldizkariaren alean agertzen ziren modelitoak komentatzen. Eserita dagoen eskaleari behera begiratzea baino ez zaio otu ...

Korrika dator beste bat, ingeleseko klaseetara berandu heldu eta klasea hasita dagoenean sartzeak eragiten dion lotsa saihestu nahian. Argia poliki-poliki joaten hasi da. Eraikinen atzetik doa eguzkia, ilargiari lekua utziz. Hotza sukaldean sartzen hasi da ere. Leiho ixtearen ordua heldu dela esaka. Parkea berriz tinko mantentzen da, elegante azken izpien zertzeladekin. Hor jarraitzen du, bertaratu nahi direnei ateak irekiz. Paseatzeko, musukatzeko, deskantsatzeko, distraitzeko … azken finean modu batean edo bestean bizitzeko.