Leihoaz beste aldera

Sukaldeko mahaia mugitu dut leiho ertzera, ez feng shui-ak horrela iradoki didalako. Ez, leihotik beste alderako soinuez, pertsonez eta sentsazioaz marraztu nahi izan dudalako orri txuri hau. Sukaldearen xarma nahiko galdua berpiztearen ideiarekin.

Parkea dotore zutitzen da nire aurrean. "Hau nire da!”, entzun da ez oso urrunetik. Umea bizikleta txikiaren jabe dela adierazi nahi izan dio hau lortu nahien dabilen beste umeari. Aitona batek bankuan deskantsatzen du, inguruan dituen pertsonen babesa eta konpainiaren bila. Ez da lotsatzen. Hurbilekoei agurtzea izan da gaurko bere helburua. Ahate ausart batzuk putzuaren ertzera hurbiltzen dira, gosea kenduko dien ogi zatiren bat harrapatzeke. Bikote amoratu bat bide erdian musukatzen da, bakarrik egongo balira bezala. Parkea inguratzen dituzten etxeetako kuskuseroi zer esana amaten. Muxua amaigabea da. Gizon zahar batek panorama ikusita beste bidea hartzea erabaki du, antzinako bere maitasun oroimenak hautsiko direnaren beldur. Etzanda daude beste bi, pasatu berri den astebururen inguruan berriketan.

Muxua amaitu da. Albotik paseatzen pasatu diren bi umeei begira daude orain, irribarretsu. Etorkizunean pentsatu du mutilak, hezurretaraino maiteminduta dagoenaren seinale. Neskari begiratu dio, honek zer edo zer esatera behartuko balio moduan. Badoaz bizikletarekin intimitate bila. Badoaz ere gosez geratu diren ahateak, minutu pare bat barru berriz hurbilduko badira ere. Txakurrak ez dira agertu oraindik, zazpiak direlako agian. Goiz jabeen arratsaldea bitan banatzeko.

Kostatu zaio alde batetik bestera parkea zeharkatzea, nekatuta dirudi. Etxean duen giroa ahazteko aire freskoaz disfrutatzea hoberena zelakoan kalera irten da. Etxera berriz bueltatzean zer gertatuko den beldur. Dirua gastatzea hobby duten bi agertu dira izkina batetik, jiji jaja azken  “Mujer de hoy”  aldizkariaren alean agertzen ziren modelitoak komentatzen. Eserita dagoen eskaleari behera begiratzea baino ez zaio otu ...

Korrika dator beste bat, ingeleseko klaseetara berandu heldu eta klasea hasita dagoenean sartzeak eragiten dion lotsa saihestu nahian. Argia poliki-poliki joaten hasi da. Eraikinen atzetik doa eguzkia, ilargiari lekua utziz. Hotza sukaldean sartzen hasi da ere. Leiho ixtearen ordua heldu dela esaka. Parkea berriz tinko mantentzen da, elegante azken izpien zertzeladekin. Hor jarraitzen du, bertaratu nahi direnei ateak irekiz. Paseatzeko, musukatzeko, deskantsatzeko, distraitzeko … azken finean modu batean edo bestean bizitzeko.

Kolosala

Elurra heldu da gaur Gasteizera, eta berarekin kaosa. Kolosala izan da elurtea. 15 zentimetroko elur geruzak errepide denei arazoak eragin dizkie. Garraio zerbitzuak eten dituzte. 30.000 etxe inguru argindarrik gabe gelditu dira. Alerta laranja pizten zen bitartean, ni ohean. Goxo-goxo. Burua martxan jarrita, ordu gutxira altxatu eta unibertsitaterako bidea hartu behar nuelakoan. Baina, gaur gauzak ez dira izan betiko moduan. Gaur alderantzikatu dira planak. Gaur monotoniari aurre egin dio eguraldiak.

Altxatu eta espero ez nuen bezala ama ere altxatu da. Gertatzen ari zenarekin lehen kontaktua izan dut. “ Han dicho en la radio que los autobuses han suspendido sus servicios”. Bai zera? Ez nekien Gasteiz zuri zegoenik ere! Eta orain zer? Ohera berriz ere?

Bai, hala izan da! Momentu horretan makina bat ikasle irudikatu ditut nire irudimenean ohera irribarre batekin sartzen. Gasteiztar, bilbotar, nafarrak, gipuzkoarrak … denetarik. Euskadiko txokoetako langile, ikasle, irakasle eta animali denak berriz ere oheratuz imajinatu ditut. Kalefakzioaren berotasunaz gozatzen imajinatu ditut. Pijama, egun batez, soinean ordu pare bat gehiagoz eramaten imajinatu ditut.

Gero, elurra zapaltzearen gogoari men egin diote batzuk. Beste batzuk, ordea, etxeko baretasunaz gozatu dute. Nik men egin diot gogoari. Txakurra eta argazki kamera lagun, parkera urreratu naiz, elurrak zer zeukan kontatzeko jakin nahian. Eta ezer gutxi esan dit …

Bazirudien gutxika ureztatzen hasiak zirela lurrak. Goizean zehar elurra baino putzu-elurtsuak eratu dira. Etxera bueltatzean oinak busti-bustiak nituelakoan galtzerdiak aldatu eta ateratako argazkietatik zein merezi zuen ikustera abiatu naiz. Betiko filtroa egitera, alegia. Normalean egindako argazkietatik %20 salbatzen delako. Oraingoan ere, hala izan da. Txakurrari eginiko erreportajea kontuan harturik, ia denak mugituta zeuden. Beste batzuek ez dute elurraren argi zurixka, jaso eta belztu dira. Baina, zer espero nuen txakurra geldirik egotea, elurteaz ezin disfrutatu?  Egia da, berak ere aukera dauka elurraz gozatzeko. Lehenengo 2013ko elurteaz gozatzeko ...