Bidean oinatzak uzten ditugu,

eta horiek dira pasaportean

zigilu bat bezala zanpatzen direnak;

leku bat, pertsona bat, esperientzia bat ...

martes, 25 de junio de 2013

Hitzen dantzaldia

Konstantzia. Hitz erreza baina, papera ukitu bezain laster airatzen dena. Ilusioz ireki nuen bidaia-liburua. Jaiotzaren hasiera euforikoa izan zuenak, denbora pasa ahala astean pare bat sarrera onartzen zituen.  Momentu horretan egunean egun idatziko nuenaren hitza konstantzia hitzarekin bat egin zuen zeruan. Denbora izan dute hegaka darabilten hitz horiek,  koreografia eta guzti asmatzeko. Urtarriletik ez, hasierako oparotasunak hilabete batzuk iraun zuelako, baina maiatzean azterketek beheraldia ekarri zuten.

Beti pentsatu izan dut zorua jotzen duenak ez duela beste aukerarik jaikitzea baino. Lurrera jausten den arkatzak, lurra baino beherago jausi ezinik, aukera bakarra gora egitea duelako...

Idazteko gune honek hitzak irentsi baino hutsuneak irentsi zituen unea amaituko delakoan nago. Gutxika hutsuneak hitzez beteko dira berriz. Hegaka izan diren horiek ekitaldia amaituko dutelako noizbait. Egun horretan teatroaren luxuzko salak utzi eta zuek irakurtzen ari zareten orri berean dantzatuko dute.

jueves, 6 de junio de 2013

Mojitoak salgai

Egurrezko barra luzean sakabanatutako izotz urtuaren putzuak, azukre beltzaren apurrak, mendafin hosto berdeak … Euriarekin barraskiloak bistaratzen diren bezala eguzki izpiek mojitoak azalarazi dituzte .
  
Mmmh zapore freskoa … izotza dastatzean erre egiten duenekoa. Amaitzerakoan oraindik ere gustuaz gozatzen jarraitzearen nahia. Mingaina ezpainetatik irristatzen utziz, hurrengo baten eske ari zareneko sentsazioa. Hezea … haragitsua … mamitsua … Aizu!

Oporretan nire irudikapenak askapenarekin dantzatuz mojito batetik muxu baterainoko saltoa egin du. Libre albedrío dena delakoari eutsi, eta ordezkatu ditu.

Begiak itxirik edalontzitik behera zihoazen mojito-tantak ezpainetan beherako lerde-jarioa bihurtu dira. Izotzaren gogortasuna eta ertz zorrotzak leuntzen joan dira, mingainaren txoko borobiltsuen bila. Mendafinaren usaina, bion arnasa. Denak forma hartzen zuen buruko zinema aretoan.

Mojitoak, leunak izan daitezkeelako. Freskoak. Naturaltasunaz jasotakoak edo emanikoak. Intentsuak, arriskutsuak edo babesgarriak. Tristura alkoholaren babespenean mojito batean gordetzen den bezalaxe, babestu ahal zarelako muxu batean.  

Sentsazioa gorputzean, begiak irekirik horren nahian eguneko nobedadearen bila joan naiz. Mojitoak salgai zioen kartelaren azpian kokatu, eta eskua luzaturik “Barkatu, mojito bat jarriko?” oihukatu bezain laster ezezkoa jaso dut: “Amaitu dira gazte!”.

Orduan irudikapeneko munduari kasu egin beharko diodala ondorioztatu, eta mojito ezean muxuaren bila abiatu naiz. Muxua aseguratua egongo delakoan ...